
ถ่ายทอดแนวคิดการออกแบบผ่านวัสดุและวัฒนธรรม เชื่อมงานออกแบบสู่ความยั่งยืน
คณะการออกแบบและสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จัดกิจกรรมบรรยายพิเศษหัวข้อ
“วัสดุเชิงหัตถศิลป์และการสร้างประสบการณ์ (Organic Design for Boutique Hotel)”
โดย คุณเผ่าพงศ์ มีเงิน (Paopong Me-Ngoen) จาก Installer Architectural Projects
เมื่อวันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ 2569 ณ ห้อง C-302 อาคาร SPU d space
การบรรยายมุ่งเน้นการทำความเข้าใจบทบาทของวัสดุในฐานะ “ภาษาของพื้นที่” ไม่ใช่เพียงองค์ประกอบตกแต่ง แต่เป็นเครื่องมือสร้างประสบการณ์ (Spatial Experience) ที่ถ่ายทอดเรื่องราว อัตลักษณ์ และความทรงจำของสถานที่ โดยเฉพาะในงานออกแบบ Boutique Hotel ซึ่งให้ความสำคัญกับบรรยากาศและตัวตนมากกว่ารูปแบบเชิงมาตรฐาน
ผู้บรรยายได้อธิบายกระบวนการคิดตั้งแต่การอ่านบริบท การตีความวัฒนธรรมท้องถิ่น การเลือกใช้วัสดุหัตถศิลป์ เช่น งานไม้ งานสาน งานพื้นผิวธรรมชาติ ไปจนถึงการควบคุมรายละเอียดการติดตั้งจริงในไซต์งาน เพื่อให้วัสดุสามารถสื่อสารกับผู้ใช้งานได้ทั้งในระดับการรับรู้และอารมณ์ความรู้สึก ไม่ใช่เพียงความสวยงามเชิงภาพลักษณ์
นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่า “งานหัตถศิลป์” ในงานสถาปัตยกรรมร่วมสมัย ไม่ได้เป็นเพียงการตกแต่งเชิงวัฒนธรรม แต่เป็นกลไกสร้างคุณค่าทางเศรษฐกิจและความยั่งยืนของชุมชน เพราะกระบวนการผลิตเกี่ยวข้องกับช่างท้องถิ่น แรงงานฝีมือ และทรัพยากรธรรมชาติที่ใช้ในระดับเหมาะสม จึงทำให้งานออกแบบมีความเฉพาะตัวและไม่สามารถทดแทนด้วยอุตสาหกรรมสำเร็จรูปได้
การเชื่อมโยงสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs)
กิจกรรมการเรียนรู้ครั้งนี้สอดคล้องกับแนวคิดการออกแบบเพื่อความยั่งยืนในหลายมิติ ได้แก่
SDG 4 : Quality Education
เปิดโอกาสให้นักศึกษาเรียนรู้จากผู้ปฏิบัติงานจริง เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิด การออกแบบ และการก่อสร้าง ซึ่งเป็นทักษะสำคัญของวิชาชีพในโลกการทำงาน
SDG 8 : Decent Work and Economic Growth
การใช้วัสดุหัตถศิลป์สนับสนุนเศรษฐกิจชุมชนและแรงงานฝีมือ สร้างมูลค่าเพิ่มให้โครงการผ่านอัตลักษณ์ท้องถิ่น
SDG 11 : Sustainable Cities and Communities
การออกแบบที่ยึดโยงกับบริบทและวัฒนธรรมช่วยสร้างสภาพแวดล้อมที่มีความหมายต่อผู้ใช้งาน และลดการผลิตซ้ำแบบสากลที่ไม่สัมพันธ์กับพื้นที่
SDG 12 : Responsible Consumption and Production
การเลือกใช้วัสดุธรรมชาติและงานทำมือในปริมาณเหมาะสม ช่วยลดการพึ่งพาวัสดุอุตสาหกรรมและส่งเสริมการใช้ทรัพยากรอย่างรับผิดชอบ



